บทที่ 52 หึงหวง

คิ้วของเซียวหันถิงยกขึ้นเล็กน้อย เขาเข้าใจความหมายของหล่อน จึงหันหน้าไปทางสองคนนั้นแล้วพูดว่า" ผู้หญิงสวยๆอย่างคุณเสิ่น จะไม่มีคู่ควงได้อย่างไรครับ"

พูดจบเขาก็ใช้แขนซ้ายยื่นไปทางเสิ่นอีเวยคล้องเบาๆ เสิ่นอีเวยยิ้มรับพร้อมควงแขนเซียวหันถิง แขนทั้งสองคล้องกันสัมผัสได้ถึงไออ

บทที่ 53 จุมพิตประกาศอำนาจ

เสิ่นอีเวยกำลังจมดิ่งอยู่กับภาพที่เห็นก่อนหน้านั้น จึงไม่ได้ตั้งใจฟังในสิ่งที่เซียวหันถิงพูด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดนั้น หล่อนถามเขาอย่างงงๆว่า "ห๊ะ เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ"

เซียวหันถิงมองไปยังดวงตาสดใสที่เหมือนไม่ประสีประสาต่อความเลวร้ายบนโ

บทที่54 ยังกล้าทำแบบนี้อีกมั้ย

แววตาของเสิ่นอีเวยยังคงยืนหยัด ไม่ยอมปล่อยมือ

เซิ่งเจ๋อเฉิงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขาแบกเสิ่นอีเวยขึ้นบ่าเดินขึ้นชั้นบน เสิ่นอีเวยร้องตะโกนอย่างตกใจ "คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ"

"คุณชอบหาเรื่องดีนัก คืนนี้ผมจะให้คุณหาเรื่องเต็มที่เลย"

เสิ่นอี