บทที่ 50 ไปออกงานกับฉัน

เสิ่นอีเวยรู้สึกประหลาดใจเพราะช่วงนี้เซิ่งเจ๋อเฉิงกลับบ้านบ่อยมากขึ้น

ห้องนอนหลักบนตึกแบ่งออกเป็นสองห้องนอนย่อย ห้องนี้เป็นห้องของเสิ่นอีเวย ห้องของเซิ่งเจ๋อเฉิงอยู่ข้างๆถัดไป แต่ดูแล้วเหมือนว่าเขาไม่คิดจะกลับไปที่ห้องนอนของตัวเองเลย

คิดเรื่องเมื่อตอนกลางวันที

บทที่51 คู่ควงสาวสวย

สมองของเสิ่นอีเวยมีแต่ความว่างเปล่า หล่อนไม่รู้เลยว่าคืนนี้เซิ่งเจ๋อเฉิงจะมาไม้ไหนอีก

หล่อนหัวเราะออกมาเบาๆ หางตาเย็นชา "ท่านประธานเซิ่งกำลังตบหัวแล้วลูบหลังอยู่ใช่มั้ย"

คำพูดเสียดสีประชดประชันทิ่มแทงมาที่เซิ่งเจ๋อเฉิงไฟแห่งความโกรธยังไม่ทันมอดดับก็กลับปะทุขึ้นมา

บทที่ 52 หึงหวง

คิ้วของเซียวหันถิงยกขึ้นเล็กน้อย เขาเข้าใจความหมายของหล่อน จึงหันหน้าไปทางสองคนนั้นแล้วพูดว่า" ผู้หญิงสวยๆอย่างคุณเสิ่น จะไม่มีคู่ควงได้อย่างไรครับ"

พูดจบเขาก็ใช้แขนซ้ายยื่นไปทางเสิ่นอีเวยคล้องเบาๆ เสิ่นอีเวยยิ้มรับพร้อมควงแขนเซียวหันถิง แขนทั้งสองคล้องกันสัมผัสได้ถึงไออ