บทที่467 ความคืบหน้าของเรื่องราวนี้มันช่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่าเขาจะสัมผัสได้ว่าหญิงสาวในอ้อมกอดกำลังใจลอยคิดอะไรอยู่ เซิ่งเจ๋อเฉิงจึงค่อยๆผละออกทีละน้อย เขามองดวงตาของหล่อน เหมือนกับพยายามค้นหาว่าหล่อนกำลังคิดอะไรอยู่ แววตาเขาอ่อนโยนลงมาก

เสิ่นอีเวยได้ยินเสียงแหบพร่าอบอุ่นกระซิบอยู่ข้างหู:

บทที่ 468 เพราะเป็นเรื่องของฉันไง

แววตาของเซิ่งเจ๋อเฉิงไร้อารมณ์ ใบหน้าที่หล่อเหลาแสดงให้เห็นถึงการเอาคืน เขามองเจียงเฉิงหวินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่า :"ประธานเจียง คุณรู้มั้ยว่าทำไมเล่าจื่อถึงเขียน

คำถามนี้เมื่อถูกถามออกไป คนที่อยู่ตรงนั้นเมื่อได้ยินก็ต่างประหลาดใจ

เสิ่นอีเวยเ

บทที่469 ไม่ว่าใครจะยิ่งใหญ่มาจากไหน แต่ภรรยาใหญ่ที่สุด

เสิ่นอีเวยอึ้งตกตะลึง คนที่บ้างานอย่างเซิ่งเจ๋อเฉิง บอกว่าจะพาหล่อนไปเที่ยว

หัวใจดวงน้อยๆรู้สึกเบิกบานเหมือนมีฟองสบู่ลอยออกมา และฟองสบู่เหล่านั้นยังเป็นสีชมพูอีกด้วย ถึงจะดีใจแต่ในใจของเสิ่นอีเวยก็ยังคงคำนึงถึงความเป็นไปได้ในความ