บทที่42 การโต้เถียงในที่ทำงาน

เสิ่นอีเวยถามออกมาจากใจจริงๆ หลินอวี้เองก็ตอบอย่างจริงใจเช่นกัน ลิฟต์กำลังเลื่อนขึ้นไปบนชั้น24

"ไม่ว่าจะช่วยงานท่านประธานที่ในบริษัทหรือจะรับส่งคุณก็ตาม ล้วนเป็นหน้าที่ของผมครับ"

เสิ่นอีเวยไม่ได้แสดงท่าทีอะไรนอกจากพยักหน้า

น้ำเสียงเรียบเฉยขอ

บทที่ 44 ความลับถูกเปิดเผย

แต่เธอทำไม่ได้ที่นี่เป็นถิ่นของเซิ่งเจ๋อเฉิง บริษัทเซิ่งซื่อเต็มไปด้วยสายตาคอยจับผิด เธอไม่สามารถให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรมาหัวเราะเยาะเธอได้

ในโลกนี้สังคมนี้ไม่ได้เป็นแบบนี้หรอกเหรอ?

คนที่ไร้สาระพวกนี้ไม่เคยคำนึงถึงความรู้สึกของคนในเหตุการณ์หรือผู้เคราะห