บทที่ 415 ยังมีเวลา ผมไม่รีบ

หลังจากเซิ่งเจ๋อเฉิงพูดประโยคนั้นจบ เขายิ้มให้เสิ่นอีเวยหนึ่งที และเดินตรงไปยังทางเข้า VIP ทันที ปล่อยให้เสิ่นอีเวยยืนแข็งเป็นหินอยู่ตรงนั้นคนเดียว

ไอ้คนบ้า นายพูดอะไรของนาย！？เจ๊คัพ C ย่ะ คัพ C เข้าใจไหมห๊ะ！？เสิ่นอีเวยบ่นด้วยความโมโห ถ้าหากตอนนี้ไม่ได้อยู่ในสนาม

บทที่ 416 คุณคิดว่าฉันสนใจคุณหรอ

หน้าผากสัมผัสความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาจากแก้มของฝ่ายชาย ในใจของเสิ่นอีเวยส่งเสียง“ตึ้ง”เธอรีบถอนตัวออกอย่างรวดเร็ว หลังจากเธอกลับมานั่งตัวตรง จึงมองเห็นเซิ่งเจ๋อเฉิงกำลังมองตนเองอยู่

ใบหน้าของฝ่ายชายแสดงถึงความแปลกใจ เขาพูดออกมาเบาๆว่า：“คุณนอนกรนด้วยหรอเนี่ย？”

บทที่ 417 ข่าวที่ไม่มีปี่มีขลุ่ย

เสิ่นอีเวยพูดจาด้วยความเย็นชา แต่ดูเหมือนว่าเซิ่งเจ๋อเฉิงจะไม่สนใจ เขาเพียงสบตาเสิ่นอีเวยหนึ่งครั้ง ด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยคำว่า“ แบบนั้นก็ดีสิ”

เสิ่นอีเวยมองเซิ่งเจ๋อเฉิงนั่งเอ้อระเหย มีสองข้างไขว้กันอยู่ที่หลังศีรษะ แสงแดดกระทบลงบนใบหน้า จนเกิดเงาเล็กๆบนเปลื