บทที่ 406 คิดผิดไปเองชั่วขณะ

ที่โรงพยาบาลกว่าเสิ่นอีเวยจะตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาสองทุ่มกว่าไปแล้ว

ปลายจมูกได้กลิ่นยารุนแรงมาก เป็นกลิ่นที่มีเฉพาะในโรงพยาบาลเท่านั้น

อันที่จริงแล้วหล่อนก็ยังไม่ได้สติเสียทีเดียว ศีรษะยังปวดอยู่มาก มึนๆงงๆ เสิ่นอีเวยรู้สึกว่าตนเองหลับไปนานมาก ช่วงเว

บทที่ 407 เรื่องข่าวลือในอดีต

เซิ่งเจ๋อเฉิงหันหน้าไปเห็น เสิ่นอีเวยแต่งตัวเรียบร้อย เขาขมวดคิ้วแล้วถามว่า: "เธอแต่งตัวซะเรียบร้อย จะออกไปข้างนอกเหรอ?"

เสิ่นอีเวย พยักหน้า

"ไม่ได้" ชายหนุ่มน้ำเสียงเด็ดขาด

"ทำไมล่ะ?"

"เธอยังไม่หายดี" เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดเสียงต่ำ

หลัง

บทที่ 408 ใช้ปัญญาและความกล้าต่อสู้กับพวกปากแร้งปากกา

  ทันใดนั้นเสิ่นอีเวยหายใจถี่ กำปั้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้แขนเสื้อกำแน่น แน่นเสียจนเล็บแทบจะเจาะไปที่ฝ่ามือ

"นี่ พอพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ฉันก็นึกขึ้นมาได้ เรื่องนั้นเธอคงเป็นคนวางแผนเองล่ะสิท่า? ตอนแรกคงอยากจะจัดการกับพี่สาวตัวเอง แต่สุดท้าย