บทที่ 400 ความจริงที่เกิดขึ้นในปีนั้น

สายตาของเสิ่นหุ้ยค่อยๆลอยไปหยุดที่มือของเสิ่นอีเวยแถมพูดถากถางขึ้นว่า:" ทำไมแค่นี้ก็ทนฟังไม่ได้เหรอ ฉันยังอยากให้เธอรู้ว่า พ่อแม่ที่เธอเคารพรักมาตลอด เป็นคนที่เลวทรามต่ำช้ามากขนาดไหน"

เสิ่นอีเวยจ้องเสิ่นหุ้ยไม่ขยับและเพื่อควบคุมอารมณ์ตนเองให้สงบลง

บทที่ 401 คุณคิดว่าตัวเองเป็นถังเหล้าเหรอ

ตอนที่เซิ่งเจ๋อเฉิงมาถึงผับที่เสิ่นอีเวยอยู่นั้น เวลาก็ล่วงเลยมายี่สิบนาทีแล้ว

การทิ้งงานในมือเพื่อไปทำธุระส่วนตัวนั้นไม่ใช่วิสัยของเซิ่งเจ๋อเฉิงจริงๆ แต่เมื่อจิตใจของเขาแปรเปลี่ยนท่าทีและทัศนคติที่มีต่อเสิ่นอีเวยแล้ว ก็เกิดเรื่องแบบนี้มาสามครั

บทที่ 402 ซุปแก้แฮงค์ของท่านประธาน

"ได้ครับ ผมจะรีบส่งสูตรการทำที่เป็นลายลักษณ์อักษรให้ทันทีครับ"

ในขณะที่หลินอวี้พูดประโยคนี้อยู่นั้น อีกมือหนึ่งก็กำลังเขียนอีเมล์บนคอมพิวเตอร์

เซิ่งเจ๋อเฉิงกำลังจะวางสาย แต่กลับได้ยินเสียงหลินอวี้ที่อยู่ปลายสายพูดขึ้นมาว่า:" เจ้านายครับ เรื่องน