บทที่ 398 เสิ่นหุ้ยเดินทางกลับมาถึงประเทศแล้ว

บรรยากาศที่เงียบสงบตั้งแต่ต้น จู่ๆเซิ่งเจ๋อเฉิงก็ถามคำถามอย่างนี้ออกมา ในหัวของเสิ่นอีเวยมีเสียง “ปึ๋ง”ดังขึ้นแทน เธอถามออกไปโดยทันที: “คุณรู้ได้ยังไง?”

เซิ่งเจ๋อเฉิงย่นคิ้วเล็กน้อย แล้วตอบด้วยเสียงทุ้ม: “ที่สื่อรายงานก็เป็นความจริงทั้งหมดงั้น

บทที่ 399 ฉันไม่เคยเห็นแกเป็นน้องสาวเลยด้วยซ้ำ

ในระหว่างที่กำลังเดินไปที่ร้านกาแฟร้านนั้น หัวใจของเสิ่นอีเวยก็เต้นอย่างรุนแรงตลอดทาง เธอวิเคราะห์ตามน้ำเสียงที่เสิ่นหุ้ยพูดทางในโทรศัพท์เมื่อวาน หล่อนรู้ว่าอีกฝ่ายต้องมีอะไรอยากจะบอกตนเองอย่างแน่นอน

แต่ไม่รู้ว่าทำไม ความคิดด้านหนึ่งของเสิ่นอ

บทที่ 400 ความจริงที่เกิดขึ้นในปีนั้น

สายตาของเสิ่นหุ้ยค่อยๆลอยไปหยุดที่มือของเสิ่นอีเวยแถมพูดถากถางขึ้นว่า:" ทำไมแค่นี้ก็ทนฟังไม่ได้เหรอ ฉันยังอยากให้เธอรู้ว่า พ่อแม่ที่เธอเคารพรักมาตลอด เป็นคนที่เลวทรามต่ำช้ามากขนาดไหน"

เสิ่นอีเวยจ้องเสิ่นหุ้ยไม่ขยับและเพื่อควบคุมอารมณ์ตนเองให้สงบลง