บทที่ 386 คุณประสาทแดกไปหรือเปล่า

เสิ่นอีเวย : “…….”

เมื่อครู่ ตัวเองได้ยินอะไรมานะ? เสิ่นอีเวยเบิกตาโตจ้องมองเซิ่งเจ๋อเฉิง

เพราะคำพูดเมื่อครู่ของเขาทำให้เธอตกใจ เสียงเธอสั่นเทาถามเขา: “คุณ... คุณล้อเล่นใช่ไหม?”

สีหน้าของเซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆออกมาเลยได้แต่จ้องมองเสิ่น

บทที่ 387 ทำกับข้าวหรือให้ฉันกินเธอแทนข้าว

ในเวลานี้เสิ่นอีเวยโมโหจนด่าบุพการีของเขาขึ้นมาแทน ผู้ชายคนนี้เป็นคนยังไงกันนะ? ทำไมเวลาที่เธออยู่ต่อหน้าเขา เขากลับไม่ต่อสู้กับเธอเลย?

แขนของเสิ่นอีเวยถูกเซิ่งเจ๋อเฉิงกดทับจนปวดไปหมด เธอดึงแขนออกมาไม่ได้จึงคิดหาวิธีทำตัวน่าสงสารเข้าไว้: “คุณเป็นผู

บทที่ 388 เขาดูดเลือดที่แผลของเธอ

ในใจเสิ่นอีเวยหวนนึกถึงวิธีการทำข้าวอบซี่โครงหมูพลางนึกถึงครั้งนั้นที่เธอทำอาหารนี้เป็นครั้งแรกด้วย

ครั้งนั้นเธอก็ทำให้เซิ่งเจ๋อเฉิงกิน ในตอนนั้นเธอยังอาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลเซิ่ง สถานการณ์ในวันนั้นกับวันนี้มันช่างคล้ายคลึงกันอยู่ สิ่งที่เหมือนๆกันในวันนั้นแ