บทที่ 342 เยินยอจนแทบลอย

แฮมเบอร์เกอร์ปลาค็อดและซุปครีมหัวหอมที่วางอยู่ตรงหน้าเหมียนเหมียน หนูน้อยรีบหยิบมาใส่ปากเคี้ยวอย่างช้า ๆ

ชายร่างใหญ่มองไปที่หนูน้อยเหมียนเหมียนที่กำลังกินอาหารอยู่ แล้วเอ่ยพูดกับต้าหลิวที่ยืนอยู่ด้านข้างว่า: "แกดูสิ ไม่เสียทีที่เป็นถึงดาราเด็ก หิวขนาดนี้ ยังค่อย ๆ

บทที่ 343 ชายสูงใหญ่สองคนถูกจัดการ

อันที่จริงไม่ได้อยากจะกินซุปหัวหอมเท่าไหร่นักหรอก แต่เป็นเพราะสาวน้อยน่ารักๆตรงหน้านี่แหละบรรยากาศอันอ่อนโยนทำให้ชายแกร่งสองคนรู้สึกขัดขืนไม่ได้ก็เท่านั้น

ดังนั้นชายร่างสูงใหญ่และต้าหลิวทั้งสองคนต่างกลืนซุปหัวหอมที่เหมียนเหมียนป้อนให้คนละคำสองคำ

ทว่า

บทที่ 344 ที่หนูใส่คือผงสลอด

แต่ถึงแม้ว่า เหมียนเหมียนจะไม่รู้ว่าหลินอวี้กำลังคิดไม่ตก แต่ก็พูดโดยคิดถึงแต่ตัวเองว่า: "หนูรู้นะว่า คุณคือคนของอาเซิ่งคนนั้น ก็คือผู้ช่วยของอาคนนั้นที่แม่ของหนูไม่ค่อยชอบ"

ตอนที่กลับเข้าประเทศมาในวันนั้นคุณอาเป็นคนพาตัวหนูไป ทำให้หม่ามี๊หนูเป็นห่วงตั้งนาน แต่ห