บทที่ 312 คุณมีเงินก็ซื้อไม่ได้

เสิ่นอีเวยใช้สายตามอง เข็มกลัดในตู้โชว์เหมาะสมกับคำว่า“ สมบูรณ์แบบ ”สามคำนี้ ผลึกคริสทัลนั้นถูกเจียระไนอย่างสวยงาม มีความสว่างไสวท่ามกลางการเคลื่อนไหว มากจนกระทั่งสามารถดึงดูดความสนใจของทุกคนที่ผ่านมันไปได้

เจียเฉิงหวินใจเต้น เมื่อเห็นสายตาที่เป็นธรรมชาติของเ

บทที่ 313 แกล้งทำเป็นรู้อันตรายถึงแก่ชีวิต

มองเห็นเจียเฉิงหวินมีท่าทีเสียหน้า เสิ่นอีเวยรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

ใครใช้ให้คุณแกล้งทำเป็นรู้เรื่อง？ประโยคนั้นพูดอย่างไรนะ？การแสแสร้งเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต เสิ่นอีเวยแอบส่งสายตามองบนให้อีกฝ่าย

เจียเฉิงหวินเพื่อปกปิดความอับอายของตนเอง จึงไออ

บทที่ 314 ประท่านเซิ่งของพวกเราต้องการพบคุณ

เมื่อรับสายจากหลินโม่เยน เสิ่นอีเวยเดินออกจากห้องโถงนิทรรศการ

“ฮัลโหล มีเรื่องอะไรหรอ？”

เพราะทั้งสองค่อนข้างสนิทกัน ดังนั้นตอนพูดคุยจึงสามารถตัดคำทักทายที่ไม่จำเป็นทิ้งไปได้

น้ำเสียงของหลินโม่เยนจากปลายสายมีความเบิกบาน：“เธออยู่ทางนั้น