บทที่ 302 คนประหลาดตามรังควาน

เธอมองไปรอบๆตัว ตอนนี้คือเวลากลางวันแสกๆ ผู้ชายคนนี้คงไม่ถึงกับไม่ฟังเหตุผลต้องการสู้กับตนเองจนตายกันไปข้างใดข้างหนึ่งหรอกใช่ไหม？

เหลือบมองไปด้านข้าง เห็นรถสีดำทองสว่างโชติช่วงอยู่แวบหนึ่ง แค่มองก็รู้ว่าเป็นรถยี่ห้อแพง เสิ่นอีเวยคำนวณราคาในใจ รู้ราคารถคร่าวๆ

บทที่ 303 มันเป็นความรับผิดชอบของคุณ

หลังจากวางสาย เสิ่นอีเวยหันไปเหลือบมองซ่งลู่เหยี่ยนหนึ่งที มองเห็นเธอหันมา ใบหน้าจากเดิมทีสงสัยรีบเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวและหนักแน่นทันที

เสิ่นอีเวยเพียงแค่เห็นสีหน้า ก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายไม่ได้คิดจะประนีประนอม เธอจึงตัดสินใจกดโทรศัพท์หาตำรวจจราจรทันที

บทที่ 304 ค่าซ่อมสิบล้าน

เขาตกตลึงคาดไม่ถึง ยืนอยู่กับที่ไม่รู้จะพูดอะไร ผ่านไปเนิ่นนานจึงพูดออกมาหนึ่งประโยค：“คำถามเหล่านี้ผมไม่ค่อยรู้แน่ชัด ผู้ช่วยของผมเป็นคนจัดการให้ทั้งหมด”

“ฮ่าฮ่าฮ่า！” อยู่ดีๆเสิ่นอีเวยก็หัวเราะขึ้นมา

เธอหัวเราะเสียงดังอย่างหยาบคาย แต่ไม่ได้ทำให้ซ่งลู่เหยี่ยนร