บทที่ 297 เธอที่ทำให้รู้สึกเหมือนคนแปลกหน้า

เสิ่นอีเวยในตอนนี้ไม่เหมือนเสิ่นอีเวยในเมื่อก่อนแล้ว ถึงแม้จะสำรวจดูอย่างละเอียด แต่ก็ไม่อาจที่จะเดาออกได้เลย

และในตอนนี้เขานั้นยืนอยู่ข้างหน้าเสิ่นอีเวย ที่เต็มไปด้วยหนามแหลม หากแตะต้องนิดหน่อยก็อาจจะบาดเจ็บได้

ในขณะที่ถามเสิ่นอีเวยเมื่อสัก

บทที่ 298 เอาเหมียนเหมียนคืนมาให้ฉัน

เวลาผ่านไปทุกที ความอดทนเสิ่นอีเวยของเสิ่นอีเวยที่สุดจะเหลืออด ไม่อยากที่จะต้องมาวุ่นวายกับเซิ่งเจ๋อเฉิงอีกแล้ว

พอเห็นเซิ่งเจ๋อเฉิงที่มองเป็นฟืนเป็นไฟ เธอก็อยากจะยกมือขึ้นมาปัดตรงที่เขานั้นจับไว้อยู่ แต่เขานั้นกลับมองเห็นมือที่เธอกำลังจะยกเสียก่อนแล้ว

บทที่ 299 ตอนนี้ผมสามารถเอาบริษัทหัวยู่นให้คุณดูแล

เสิ่นอีเวยกับคำพูดที่เสียดสี เซิ่งเจ๋อเฉิงก็ขมวดคิ้วอีกรอบ มองผู้หญิงคนนี้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

“เสิ่นอีเวย คำพูดเหล่านี้ไปเรียนกับใครมาน่ะ ?” เขาอดทนไม่ไหวแล้ว ก็เลยถามคำถามนี้ไป

คนที่ถูกถามก็ได้ยักคิ้วแล้วตอบไปว่า “ทำไ