ตอน 283
สามีอดีต
บทที่ 283 การจากไปอย่างไม่มีการลังเล
ครั้งนี้ เซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ได้รั้งไว้
เสิ่นอีเวยเหมือนเป็นเด็กน้อยตัวร้ายคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จในการหลอกลวง มุมปากปรากฏรอยยิ้มที่สดใส หลังจากลุกขึ้นจากเตียงแล้ว เธอหยิบเสื้อผ้าของตนเองแล้วเดินออกไป
เซิ่งเจ๋อเฉิงมองแผ่นหลังที่เคลื่อนไหวไปมา ในดวงตา
ตอน 284
บทที่ 284 เซิ่งเจ๋อเฉิงเสร็จธุระจากการเดินทางติดต่อทางธุรกิจ
เพียงแต่ความแตกต่างก็คือ ใบหน้าที่หล่อเหลาตอนวัยรุ่นเมื่อสิบปีก่อนนั้นมีความอบอุ่น อีกทั้งตอนนี้ตรงหัวคิ้วบนใบหน้าช่างสงบนิ่งและสุขุม ช่างทำให้คนเจ็บใจอยู่ลึกๆ
เสิ่นอีเวยพยายามสงบจิตสงบใจ การที่เก็บภาพขึ้นมาทีแรกยังคิดว่าเก็บไว้ใน
ตอน 285
บทที่ 285 เธอไปไหนคุณรู้ไหม
เมื่อก่อนเขาก็เคยไปที่ทำงานของผู้หญิงคนนี้มาก่อน ดังนั้นเซิ่งเจ๋อเฉิงจึงพอจะสังเกตจุดเด่นของห้องทำงานหล่อนอยู่บ้าง
เสิ่นอีเวยเป็นคนที่ขี้กลัวและหวาดระแวงมากคนหนึ่ง ดังนั้นหล่อนจึงมีนิสัยที่เคยชินอย่างหนึ่งคือ ของที่ตัวเองใช้อยู่เป็นประจำ ต่อให้ครั้งหน้าจะมีของใหม