บทที่ 281 ความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากความโกรธ

เรื่องเดิมๆหากเป็นเธอเมื่อก่อน เสิ่นอีเวยก็คงถูกเซิ่งเจ๋อเฉิงทำให้อยู่นิ่งๆได้ แต่ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เธอจะออกไปจากคนที่นี่แล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องเกรงกลัวเขาอีกต่อไป

ดังนั้นเสิ่นอีเวยถึงได้ไม่ใส่ใจกับประโยคเตือนของเขาเลยสักน

บทที่ 282 นี่คือสิ่งที่ใจคุณอยากพูดมันออกมาหรือเปล่า

ใบหน้าของเสิ่นอีเวยเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ อาจเป็นเพราะการกระทำกับเซิ่งเจ๋อเฉิงก่อนหน้านี้ที่เกิดขึ้น เช่นเรื่องแบบเมื่อคืนวานนี้ก็ไม่เคยมีมาก่อน แต่นั่นช่างไม่เหมือนกับสถานการณ์ตอนนี้อย่างสิ้นเชิง

อย่างน้อยในตอนนั้น เซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ได้อย

บทที่ 283 การจากไปอย่างไม่มีการลังเล

ครั้งนี้ เซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ได้รั้งไว้

เสิ่นอีเวยเหมือนเป็นเด็กน้อยตัวร้ายคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จในการหลอกลวง มุมปากปรากฏรอยยิ้มที่สดใส หลังจากลุกขึ้นจากเตียงแล้ว เธอหยิบเสื้อผ้าของตนเองแล้วเดินออกไป

เซิ่งเจ๋อเฉิงมองแผ่นหลังที่เคลื่อนไหวไปมา ในดวงตา