บทที่ 27 อาการของโรคกำเริบ

เสิ่นอีเวยเจ็บปวดหัวใจแปลบ และพูดด้วยน้ำเสียงก็ไม่แฝงความอ่อนโยนว่า "ท่านประธานเซียวค่ะ ฉันรู้ดีค่ะว่าคุณมีอำนาจและอิทธิพลมากมายขนาดไหน แต่สงครามทางธุรกิจอันดุเดือดระหว่างคุณกับเซิ่งเจ๋อเฉิงนั้น เป็นเรื่องของพวกคุณสองคน ฉันคิดไม่ถึงเลยจริงๆว่า คนที่สูงส่งอย่างท่านประธา

บทที่ 28 นี้เป็นสิ่งที่คุณต้องชดใช้

ดูเหมือนบนพื้นจะเกิดเสียงดังขึ้น ฝีเท้าของเสิ่นอีเวยหยุดชะงักลง และคิ้วของเซิ่งเจ๋อเฉิงก็กระตุกขึ้นอย่างแรง

เสิ่นอีเวยหันหน้ามองเซียวหันถิงด้วยสีหน้าตกอกตกใจ "เมื่อกี้คุณ...พูดว่าอะไรนะ?"

เซียวหันถิงค่อยๆลุกขึ้นยืน "หลังจากพาคุณมาส่งที่โรงพยาบาล คุ

บทที่ 29 ทำสงครามอย่างยุติธรรมกับผม

เสิ่นอีเวยเงยหน้าขึ้น ภายในดวงตาเผยแววตาผิดหวัง ผู้ชายคนนี้ทำตัวเป็นดั่งราชามาโดยตลอด ทั้งยังพยายามทำทุกวิถีทางขุดหลุมฝั่งเธอไว้ในหลุมที่ลึกที่สุดด้วย

สองปีมาแล้ว ความเข้าใจผิดและการทำร้ายจิตใจยิ่งรุนแรงขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า การถูกเมินเฉย การถูกเสียดสี