บทที่ 263 ฉันไม่อาจจะกีดขวางคุณ

ในสมองของเธอนั้น “มึน” อยู่ในนั้น แต่สายตาก็เปิดกว้างมากขึ้น ลมหายใจแทบจะหยุดลง

ความจริงก็เป็นเพียงระยะเวลาที่แสนสั้น แต่เสิ่นอีเวยรู้สึกว่าทำไมมันนานมาก ปากของเธอนั้นอ่อนมาก แต่เซิ่งเจ๋อเฉิงกลับใช้แรงทั้งหมดที่มีไปจูบเธอ

เธออยากจะหนีออกไป แต่ก็ถูกผู้ช

บทที่ 264 ยากที่จะกลับคืนไป

เซิ่งเจ๋อเฉิงได้ยินคำเสียดสีอย่างชัดเจน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

หากว่าวันนี้เสิ่นอีเวยไม่ได้รู้สึกถึงความย่ำแย่ทางจิตใจแล้วล่ะก็ เธอก็ต้องมานั่งคิดว่าผู้ชายคนนี้ทำไมถึงผิดปกติ ซึ่งความจริงแล้วเธอก็รู้ว่าวันนี้ที่เซิ่งเจ๋อเฉิงเป็นแบบนี้ก็เพราะว่าเขารู้แล้วว่าตัวเ

บทที่ 265 เสิ่นเหยียนชิ่งหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เสิ่นเหยียนชิ่ง

เซิ่งเจ๋อเฉิงได้พูดถึงสามคำนี้ในใจ เรื่องมาถึงตรงนี้ ก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายแล้วเพราะว่าเรื่องมาถึงตัวเองแล้ว

เรื่องจริงเท็จก็จะต้องดูที่เสิ่นเหยียนชิ่งจะว่าอย่างไร

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงหลินอวี้ก็เคาะประตูเข้ามา “เข้ามา”