บทที่ 257 เจิ้งโป๋หงได้พูดความในใจ

เจิ้งโป๋หงและเซิ่งเจ๋อเฉิงก็ได้มองหน้าต่อกัน แต่ว่าสายตาที่ไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยของเซิ่งเจ๋อเฉิง แต่ทันใดนั้นกลับมีความเคร่งขรึมมากยิ่งขึ้นซึ่งเป็นครั้งแรกที่เจิ้งโป๋หงรู้สึกถึง เพราะว่าตัวเองนั้นได้เห็นสายตาแบบนั้นของคนที่อายุน้อยกว่าตัวเองยี่สิบกว่าปี ในใจเลยไม

บทที่ 258 สำหรับต้นเหตุที่แท้จริง

สิ่งที่เขาไม่รู้เลยก็คือว่า เสิ่นอีเวยถูกดึงเข้ามาเกี่ยวด้วย

แต่โชคดีที่ว่า พอถึงสุดท้าย เขายังรักษาความเป็นตัวตนทางด้านปัญญาและความเยือกเย็น ยังคงไม่ถูกสิ่งใดมารบกวน และยืนหยัดต่อการตัดสินใจของตัวเอง ก็คือให้เจิ้งอวิ๋นชวนได้รับบทลงโทษจากตำรวจ

ตั้งแต่

บทที่ 259 ทำไมถึงต้องถามถึงเรื่องนี้

พี่ชายแท้ ๆ ของเขา เซิ่งเฉิงเฟิง เป็นตำรวจที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง เพราะเมื่อห้าปีก่อนที่กำลังจับนักโทษโดนกระสุนยิงจนเสียชีวิต

ดังนั้เขาเลยไม่อาจผิดต่อมโนธรรมของเขา เลยไม่อาจจะปกป้องคนอย่างเจิ้งอวิ๋นชวนไ

เพราะว่าคิดถึงเรื่องอดีต เลยทำให้เซิ่งเจ๋อเฉิงมีอา