บทที่ 217 คนที่จะยกเลิกการลงนามความร่วมมือนั่นคือผม

ให้คนนั้นรู้สึกยินยอมรับความจริง

ใบหน้าของเจิ้งอวิ๋นชวนที่มีสีแดงก่ำเหมือนกับได้อมลูกดินปืนเข้าไป เหมือนกำลังจะระเบิดได้ตลอดเวลาแต่ก็ไม่สามารถจะระเบิดได้เพราะว่ากำลังควบคุมอารมณ์ตนเองอยู่ เสิ่นอีเวยก็รู้สึกเหนื่อยทั้งท้อแทนเจิ้งอวิ๋นชวนเช่

บทที่ 218 เจิ้งอวิ๋นชวนสับสนแล้ว

ผู้ชายสองคนนั้นทำให้บรรยากาศมีความน่าตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่งแม้แต่คนที่ยืนอยู่ด้านข้างที่ไม่มีโอกาสได้พูดอย่างเสิ่นอีเวยนั้นก็ไม่หยุดที่จะกำชายเสื้อตนเองอย่างแน่น ในหัวสมองก็เต็มไปด้วยความสับสนและวุ่นวาย

ก็จริงอยู่ในสถานการณ์ที่ต่อสู้ไปมาอย่างนี้ หากเซิ่งเจ๋อ

บทที่ 219 เสิ่นอีเวยมึนล้มลงไป

เสิ่นอีเวยพูดอยากเหมาะสม และมีน้ำเสียงที่เยือกเย็น

ในห้องเดิมทีก็มีความเงียบงันอยู่แล้ว ชายทั้งสองคนไม่คิดว่าเสิ่นอีเวยจะพูดขึ้นมา

เสิ่นอีเวยพอพูดจบ เจิ้งอวิ๋นชวนก็ได้ลุกขึ้นมาแล้วพูดว่า “คิดไม่ถึงเลยว่า คุณหญิงเสิ่นจะมีความรู้สึกต่อประธานเซิ่งขนาดนี้ ดู