บทที่ 152 ทำไมตอนนั้นถึงทำเช่นนี้

“คุณพูดว่าวันนั้นได้ยินเสียงของปืนหรือ ? ” เซิ่งเจ๋อเฉิงกับเสียงที่เต็มไปด้วยความเสาะหาอยากรู้

หน้าที่ไร้ความรู้สึกของเสิ่นอีเวยกล่าวว่า “ ใช่ “

เหมือนกับหหมัดที่ชกไปยังสำลีที่อื่นนุ่ม ความรู้สึกของเขาเสมือนล้มทั้งยืนและสั่นมาก ๆ

“คุณรู้ได้ไงว

บทที่ 153 ตอนนี้คุณจะต้องทำงานเพื่อฉันแล้ว

ในห้องน้ำหญิงบนกระจกใหญ่ได้เห็นร่างเงาเต้นรำของสวีอันฉิง ผมยาว มือข้างซ้ายก็ได้โทรศัพท์คุยเรื่องสำคัญ

“พวกคุณที่นั่นปรึกษากันเสร็จแล้วใช่ไหม ? อย่าถึงตอนนั้นก็ทำให้เรื่องเสียล่ะ “

ปลายสายมีน้ำเสียงที่เคารพ “คุณหญิงสวีโปรดวางใจ เมื่อก่อนบริษัท

บทที่ 154 เป็นตัวแทนในการรักษาความลับให้ฉัน

สวีอันฉิงก็หัวเราะอย่างรู้สึกผิดว่า “ชั้นพูดถึงขนาดนี้แล้ว ผู้ช่วยฉินก็ไม่จำเป็นจะต้องทำตัวโง่เขลากับชั้นแล้วละมั้ง ถึงแม้เธอจะอายุน้อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นคนที่บริสุทธิ์สักหน่อยนี่ ปัญญาและประสบการณ์ของเธอ มันปรากฏออกมาจากจิตใจที่อยากได้อำนาจและผลประโย