บทที่ 145 ทุกอย่างเพราะคุณเข้าใจผิดไปเอง

เซิ่งเจ๋อเฉิง “พรวดพราด”ยืนขึ้นมาทั้งตัว ดวงตาเย็นชาคู่นั้นจ้องมองไปที่เสิ่นอีเวย สันกรามที่คมดั่งใบมีดขบแน่น มองออกว่าตอนนี้เขาโกรธขึ้นมาแล้ว

“ต้องการเหตุผลสำหรับเธอสักข้อหรอ? ถ้าอย่างนั้นเธอก็ฟังผมให้ดีๆล่ะ!”

เสิ่นอีเวยต้องยอมรับว่าการกระทำเซ

บทที่ 146 ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกับบ้านตระกูลเซิ่ง

หลังจากได้ฟังคำพูดของหล่อน เขาไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับใช้น้ำเสียงและท่าทางแบบเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา"จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของคุณ คุณสามารถไปจากที่นี่ตอนนี้ได้เลย แล้วมาดูกันว่า ต่อไปจะมีคนมาหาเรื่องคุณรึเปล่า แต่ถ้าให้ถึงตอนนั้น…"

สาย

บทที่ 147 เป็นฝ่ายติดต่อเสิ่นเหยียนชิ่งก่อน

ฉินจื่อเฟิงกระพริบตาปริบๆ "ก็ครั้งก่อนบทที่คุณไปดูงานที่เมือง C มีหุ้นส่วนเก่าแก่ของบริษัทมาที่ทำงาน ตอนนั้นพวกเขาถามท่านประธานเซิ่งว่าทำไมถึงให้คุณอยู่ที่บริษัทต่ออีก ยังบอกอีกว่าคุณไม่ได้มีอำนาจอะไรทำอะไรก็ไม่ได้ ตอนนั้นสีหน้าของท่านประธานแย่มาก เขาไม