บทที่104 การตัดสินใจที่สำคัญ

คุณหมอลู่ไตร่ตรองอย่างจริงจังแล้วจึงพูดขึ้นมาว่า “สองเลือกหนึ่ง ตอนนี้สภาพร่างกายของคุณไม่พร้อมที่จะมีบุตร ถ้าหากคุณยังปล่อยให้ท้องต่อไปมีแนวโน้มที่จะเป็นอันตรายถึงชีวิต และพวกเราก็ยังไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้อาการของโรคจะทรุดลงหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้นแล้วผลลัพธ์ก็แย่มากท

บทที่ 105 คลื่นลมสงบอย่างไม่คาดคิด

สวี่อันฉิงมองไปที่เสิ่นอีเวยแล้วยิ้มหัวเราะเบาๆ เหมือนกับไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้ แต่ว่าสายตาเป็นส่วนที่สามารถบอกต่อถ่ายทอดความคิดออกมาได้ เสิ่นอีเวยมองผ่านลำแสงที่สลัว ยังเห็นรังสีของความเกลียดชังและความอำมหิตข้างในแววตาของสวี่อันฉิง

ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้

บทที่106 อย่าพูดว่าออกไป

เสิ่นอีเวยกลับมาถึงก็รีบไปโรงพยาบาลที่เคยเตรวจครรภ์ครั้งที่แล้วเพื่อสอบถามสภาพร่างกายของตนเองว่าเป็นอย่างไรบ้าง

ภายในโรงพยาบาลก็ยังเป็นเหมือนแบบวันนั้นที่มา คนเยอะจนน่าทุกข์ใจ แต่เพราะว่าเสิ่นอีเวยได้นัดไว้ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นในการเข้าพบกับคุณหมอคนที่แล้วนั่นก็คือ