บทที่101 เรื่องบังเอิญ

ภายในร้านกาแฟที่เงียบสงบ สวี่อันฉิงค่อยๆคนกาแฟที่อยู่ตรงหน้าของเธอพร้อมกับสนทนากับหญิงสาวที่อยู่ตรงข้าม

หญิงสาวที่อายุราวๆยี่สิบกว่าซึ่งเป็นอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับสวี่อันฉิง ลักษณะเฉพาะตัวของเธอที่ส่งผ่านมาทำให้ผู้คนจดจำเธอ เพราะเธอให้ความรู้สึกที่อ่อนหวานนุ่มนวล

บทที่ 102 เธอไปกับสวี่อันฉิง

ในวันที่ไปตรวจครรภ์นั้น คุณหมอผู้หญิงท่านนั้นได้บอกเสิ่นอีเวยไว้อย่างชัดเจนว่า ระยะเริ่มแรกของการตั้งครรภ์นั้นง่ายต่อการที่จะเกิดเรื่องไม่ดี ดังนั้นควรที่จะทำให้อารมณ์ของตนเองนั้นมีความสุขอยู่เสมอ ไม่ควรที่จะโมโหง่าย

เสิ่นอีเวยมองไปที่ลูกน้อยที่อยู่ในท้องของเ

บทที่103 ค้นหาความจริงที่ปกปิด

เธอรู้สึกว่าแปลก ในบ้านก็ไม่มีคนอื่น แล้วเซิ่งเจ๋อเฉิงกำลังคุยกับใคร

ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เสิ่นอีเวยหยุดก้าวเดิน เธอค่อยๆขยับมือเท้าอย่างเบาๆเข้าไปใกล้ๆประตูแล้วหยุดฟังอย่างตั้งใจ

“ถ้านายคิดว่ามันทุกข์ทรมานใจนัก ตอนนี้พี่สามารถที่จะเข้ามอบตัว สารภาพ