บทที่ 4 ถูกกักขังในห้องมืด

“แล้วทำไมฉันจะต้องช่วยด้วยล่ะ ให้ตาย ๆ ไปเสียได้ก็ดี”

ละตินเงยหน้าขึ้นมามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ก็เธอพูดเองว่า…”

“ฉันไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้นแหละ” นานากระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างร้ายกาจ “เธออยากจะคุกเข่าเอง ฉันไม่รู้ด้วยนะ”

โดนหลอกจนได้…

หัวใจของละตินกระตุกวาบ เธอคว้าข

บทที่ 5 ฉันคืนชีวิตให้คุณ

“ฟรานซิส ฉันขอคืนชีวิตให้กับคุณ!!”

ในห้องของผู้ป่วยที่เงียบสงัด อยู่ ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมานดังขึ้นมาอย่างฉับพลัน

พยาบาลทั้งสองที่กำลังซุบซิบนินทาอยู่ด้านนอกต่างก็ตกใจจนตัวสะดุ้งโหยง จากนั้นก็รีบวิ่งเข้ามาด้านในห้องผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว

ราวกับว่าละตินเสียสต

บทที่ 6 ความอ่อนโยนที่คุ้นเคย

ภายใต้ความเลือนราง ละตินรู้สึกได้ว่ามีคนกำลังลูบใบหน้าของเธอเบา ๆ

ความรู้สึกอ่อนโยนที่คุ้นเคยนั้น เหมือนกับว่าเป็นฟรานซิสเมื่อสองปีก่อน

เธอยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

จะเป็นเขาไปได้อย่างไรล่ะ?

ตั้งแต่เมื่อสองปีที่แล้ว ตั้งแต่ที่เธอได้หนีงานแต่งไปแล้วทิ้งเขาไว้ให้ยืนอ