บทที่ 32 ค้างคำว่าขอโทษกับเธอ

“ ละติน...... ละติน...... ”

นับได้ว่าฟรานซิสใช้แรงทั้งหมดที่มีอยู่กอดหญิงสาวในอ้อมกอด แรงมากจนเหมือนกับว่าจะให้เธอเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขา

กลิ่นอายที่คุ้นเคย อุณหภูมิที่คุ้นเคยนี่เป็นละตินของเขา

จัสมินยืนนิ่งไม่ขยับ ร่างทั้งร่างของเธอแข็งทื่ออย่างกับท่อนไม้ท่อน

บทที่ 33 เธอไม่ให้อภัยเขา

จัสมินมองหลุมฝังศพของแม่นิ่ง บนป้ายชื่อยังมีภาพของแม่ที่ถูกฟรานซิสแกะสลักไว้อีกด้วย

ภาพขาวดำเล็กๆนั้น หน้าตาของแม่ยังคงเหมือนเดิมพร้อมกับยิ้มด้วยรอยยิ้มที่มีเมตตาแล้วมองเธออยู่

ใจของจัสมินปวดแปลบ น้ำตาคลอหน่วยตาทันทีแล้วไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

เธอรู้ตัวว่าเสียมารย

บทที่ 34 สถานการณ์อันตราย

เพื่อไม่ให้ฟรานซิสต้องมาห่วงหน้าพะวงหลัง จัสมินได้แต่ลากร่างกายที่แข็งทื่อหลบไปอยู่ข้างๆอย่างสุดความสามารถ เธอมองไปอย่างเป็นกังวลและตื่นตระหนก

เขามีแค่ตัวคนเดียวและอีกฝ่ายมีสี่คนแล้วยังมีอาวุธด้วย

ใจทั้งดวงของจัสมินตกไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที สายตาจ้องอยู่บนร่างของฟรานซิสไ