ตอน 2
รักแท้ต้องเบรก
บทที่ 2 เปิดห้อง
อัญญาไม่รู้ว่าตัวเองดื่มไปเยอะแค่ไหน เธอรู้แค่ว่าเธอเจ็บปวดหัวใจมาก จนถึงตอนนี้เธอเองก็ยังไม่รู้ว่าทำไมตนเองถึงกล้าเดินออกมาจากตรงนั้น
ทุกครั้งเธอรับโทรสายคนที่มายั่วยุ เธอไม่ได้สนใจคนพวกนี้
เพราะธนัทดีมาก ดีจนมีผู้หญิงไม่น้อยที่ตามจีบเขา เธอเห็นวิธีแบบนี้มาเยอะ
เมื่อมีคนส่งคลิปบนมือถือมาให้เธอ หลังจากบันทึกแชท เธอไม่สามารถใจเย็นได้อีกต่อไป จนกระทั่งวันนี้ที่เธอได้รับข้อความ
ถ้าเธออยากรู้ความจริง ให้ไปที่อาคารนี้ห้องนี้เพื่อไปหาคนๆหนึ่ง
เธอไม่อยากสนใจ แต่อีกใจบอก ไปเถอะ ถ้าไม่ไป ถึงเวลาเธอต้องเสียใจแน่ๆ
ดังนั้นเธอจึงไป
จากนั้น เธอก็ล้มเหลวอย่างน่าสังเวช
เธอยกหมดแก้ว ในตอนนี้สมองเธอว่างเปล่า หัวใจเธอเจ็บแม้กระทั่งตอนเธอหายใจ
“เอาอีกขวด”อัญญานั่งอยู่ด้านหน้าบาร์ บอกบาร์เทนเดอร์ที่อยู่ตรงหน้า
บาร์เทนเดอร์มองไปดาดฟ้าที่อยู่ไม่ไกล หลังจากได้รับอนุญาตจากชายคนนั้น เขาจึงผสมไวน์ผลไม้ให้เธอ
แต่หลังจากที่อัญญาดื่มเข้าไป เธอขมวดคิ้ว “ฉันต้องการเหล้า ไม่ใช่ไวน์ผลไม้”รสชาติหวาน ไม่มีแม้แต่กลิ่นแอลกอฮอล์
“นี่คือเหล้าแน่นอน”เสียงที่ชัดเจนและดังขึ้น “คุณไม่เชื่อ ลองชิมดูอีกรอบสิ”
ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งนั่งลงข้างเธอ เขาแต่ตัวดีใส่สูท ก่อนเขาจะนั่ง ที่นั่งตรงนั้นถูกคนเช็ดไว้ก่อนหน้านี้แล้ว
แต่ตอนนั้นอัญญาเมาหนักมาก รายละเอียดพวกนี้เธอคงไม่ได้สังเกต เธอหันไปมองผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างเธอ จากนั้นเธอนั่งจิบอย่างสงสัย
ยังคงหวาน
“โกหก”เสียงเธอเบา ในเสียงของเธอยังบ่นเกี่ยวกับเหล้า
ผู้ชายคนนั้นไม่รู้คิดอะไรอยู่ ทันใดนั้นเขาหัวเราะ “ผมไม่ได้โกหกคุณ ผมไม่เคยโกหกคุณเลย”
ไม่เคยโกหกเธอ？
อัญญายิ้มโดยรู้สึกว่าไร้สาระ เธอมองดูผู้ชายหน้าตาดีคนนี้“พวกผู้ชายชอบพูดคำนี้？พวกคุณคิดว่า เพียงแค่พวกคุณพูดว่า ผมไม่เคยโกหกคุณ ผู้หญิงก็เชื่อพวกคุณ？”
ในสายตาของผู้ชายคนนี้มีความเศร้าโศก แต่หายไปอย่างรวดเร็ว“ คุณกำลังคิดถึงคนอื่นอยู่ใช่ไหม？”
อัญญายกไวน์ผลไม้จนหมด พูดขึ้นว่า“พวกผู้ชายชอบโกหก……เคยพูดว่าจะชอบฉันเพียงคนเดียว ปากบอกว่าชอบฉัน แต่กลับไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น？พวกผู้ชายสามารถแยกความรักกับเซ็กส์ออกจากกันได้หรือไม่？หรือว่า พวกคุณคิดว่ามันเป็นความบันเทิง
ผู้ชายคนนี้มองลึกเข้าไปดวงตาของเธอ เขาพูดด้วยเสียงต่ำ “ไม่ใช่ คนที่ผมรัก คนที่ผมชอบ ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ มีเพียงคนเดียว”
อัญญาไม่เชื่อ “คุณชอบเธอมากขนาดนี้ แล้วทำไมคุณถึงมาอยู่ตรงนี้”
ผู้ชายคนนี้หัวเราะเบาๆ“ เพราะว่า ผู้หญิงที่ผมชอบ ลืมผมไปแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นคุณน่าสงสารจริงๆ”
“ไม่ต้องสงสาร”ผู้ชายคนนั้นขำ
เขาไม่เคยอยากให้ผู้หญิงที่เขารักแก่คนอื่นเลย
ลืมแล้วก็ไม่เป็นไร พวกเขาทำความรู้จักกันใหม่ได้
ทันใดนั้นอัญญาเข้าใกล้เขา ดึกปกเสื้อแล้วถาม“ ฉันสวยไหม ？”
ผู้ชายคนนั้นแปลกใจเล็กน้อย แต่รอยยิ้มและสายตาของเขาอ่อนโยน“สวย”
“งั้นคุณมีอะไรกับฉันได้ไหม？”เธอถามตรงๆ
ผู้ชายคนนั้นตกใจอย่างเห็นได้ชัด
อัญญาเห็นผู้ชายคนนั้นไม่ตอบ “ถ้าคุณไม่อยากก็ช่างมันเถอะ”
ดวงตาของชายคนนั้นห่อเหี่ยว น้ำเสียงน่ากลัว “คุณรู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่？”
“แน่นอน”
“ไม่เสียใจ？”ผู้ชายคนนั้นถาม
“ใครเสียใจคนนั้นเป็นหมา”เขาจะเสียบริสุทธิ์ให้กับคนแปลกหน้า และจะไม่เสียให้เขา ธนัท
“ได้”ทันใดนั้นฝ่ามือที่ร้อนจับมือเธอ
ครู่หนึ่งอัญญาเริ่มรู้สึกกลัว“ทำอะไร？”
ชายคนนั้นยิ้มให้กับเธอ“เปิดห้อง”
ตอน 3
บทที่ 3 ครั้งแรกของฉัน
อัญญาลุกจากเตียงด้วยอาการปวดหัว ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนโดนรถบรรทุกทับ รู้สึกปวดแสบปวดร้อน
“ดื่มซุปแก้แฮงค์ก่อนสิ”เสียงดังขึ้น ตรงหน้าของเธอมีซุปแก้แฮงค์วางอยู่
อัญญามองขึ้นอย่างกะทันหัน
เธอเห็นผู้ชายร่างสูงสวมเสื้อคลุมอาบน้ำยืนอยู่หน้าเตียง เธอสูดหายใจด้วยความตกใจ
เรื่องเมื่อคืนทั้งหมดไม่ใช่ความฝัน？
เธอนอนกับผู้ชายที่พึ่งเห็นหน้าเพียงครั้งเดียว
ชายคนนั้นเห็นอัญญากำลังจ้องมองเขา เขาขมวดคิ้ว“คุณจะรับผิดชอบ？”
“คืออะไร？”อัญญารู้สึกงง รับผิดชอบอะไร？คำพูดนี้ควรเป็นเธอพูดไม่ใช่เหรอ？
ถึงแม้เมื่อวานเธอจะดื่มเยอะ แต่ทุกครั้งที่เมาเธอไม่เคยภาพตัดมาก่อน
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันไร้สาระเกินไป แต่เธอจำเรื่องเมื่อวานได้อย่างละเอียด เธอรู้ว่าผู้ชายที่อยู่ต่อหน้าเธอมีทักษะและฝีมือ เธอได้ขอความเมตตาจากเขาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เวลานี้เธอคอแห้งมาก เมื่อครู่ที่พูด เธอพบว่าเสียงเธอแหบห้าว
ร่างกายเธอทั้งส่วนบนและล่างเจ็บปวดไปหมด แท้จริงแล้ว เป็นผู้ชายที่อยู่ต่อหน้าเธอทำนี่เอง
“คุณดื่มนี่ก่อน”หลังชายคนนั้นได้ยินเธอเสียงแหบ “รอคุณดื่มหมด เราค่อยนั่งคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของเรา ”
ตอนนี้อัญญาเจ็บคอมาก เธอไม่ใช่คนที่พูดยาก เมื่อคืนไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ควรทำหรือไม่ควรทำ มันเกิดขึ้นกับพวกเขาแล้ว บวกกับความคึกคะนองของเธอหลังจากดื่มเหล้า ไม่รู้ว่าทำสิ่งที่ไม่ควรทำไปมากเท่าไร เขาก็จะไม่มางี่เง่าใส่ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอ
และดูออกว่า บ้านของผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา
สูทของเขาที่วางไว้บนโซฟาราคาไม่ใช่เล่นๆ
หลังจากอัญญาดื่มซุปแก้แฮงค์หมด เสียงเขาดังขึ้น “ในห้องอาบน้ำมีเสื้อที่ซื้อมาใหม่แขวนอยู่ คุณดูว่าคุณใส่ได้ไหม ถ้าไม่ได้ เดี๋ยวผมให้ผู้ช่วยไปซื้อมาใหม่”
อัญญาเคลื่อนไหวเล็กน้อย แต่ตอนนี้ร่างกายเธออ่อนแอมาก ไม่อยากแม้แต่จะเคลื่อนไหว เธอจึงนอนลงบนเตียงต่อไป สายตามองไปที่ผู้ชายที่กำลังเปลี่ยนเสื้อ
เขาไม่หันหน้ามาหาเธอเลย เขาถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออก เปลี่ยนเสื้อต่อหน้าเธอ
“ไม่อยากเคลื่อนไหว？”เขาติดกระดุมข้อมือ เดินมาที่เตียงแล้วพูดเบาๆ
อัญญาถอนหายใจแล้วพูด “ถ้าคุณมีธุระ คุณไปทำก่อนเลย หลังจากที่ฉันตื่น ฉันจะไปคืนห้องเอง”
เธอตั้งใจจะกลับไปนอนต่อ ทันใดนั้นเธอนึกขึ้นได้ จึงรีบลุกขึ้นนั่งทันที
“เมื่อคืนนายใส่ถุงไหม？”
ชายคนนั้นขมวดคิ้ว “ไม่”
อัญญาด่าเขาในใจ จากนั้นให้คนส่งยาคุมมาให้เธอ
เขาเห็นอัญญาหยิบโทรศัพท์สั่งยา“คุณไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน？”
อัญญาหัวเราะ“ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนคืออะไร？อย่างไร？หรือคุณอยากให้ฉันรับผิดชอบคุณ？ทักษะเมื่อวานของคุณอย่าบอกนะว่าเป็นครั้งแรกของคุณ”
“ถ้าบอกว่าใช่ล่ะ？”สีหน้าของชายคนนั้นเปลี่ยนไป
อัญญาอึ้ง“อะไร？”เป็นไปไม่ได้ ยังมีคนแบบนี้อยู่อีกเหรอ โกหก！
“ฉันอยากเก็บครั้งแรกของฉันให้กับภรรยาของฉัน แต่เกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน ไม่ต้องการให้ฉันทำซ้ำเหรอ？”
อัญญาไม่รู้ แท้จริงแล้วเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่？
ทันทีที่พวกเธอเข้าห้อง เขากำลังจะจากไป เป็นเธอที่เข้าจู่โจม จากนั้น……
ไม่คิดแล้ว ลืมมันไปเถอะ
“ดังนั้น คุณตื่นนอนแล้วจะไม่รับผิดชอบ？ ตื่นนอนแล้วหนี？”ชายคนนั้นจริงจังมาก เขาดูดีมาก เธอคิดไม่ออก เธอไม่รู้ว่าเขาโกหกเธอหรือเปล่า
“ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้ทำ นายอย่ามั่ว……”แทบไม่มีความมั่นใจ
“งั้นบ่ายสอง เอาสำเนาทะเบียนบ้าน ตามฉันไปสำนักงานอำเภอ”
ตอน 4
บทที่ 4 แต่งงานแล้ว
อัญญานั่งอยู่บนรถอย่างไม่น่าเชื่อ มองดูทะเบียนสมรสที่อยู่ในมือของเธอ
เธอจะ…… แต่งงานแบบนี้？
แต่งกับชายที่พึ่งเคยเจอกันแค่วันเดียว？！
ถ้าเรื่องพวกนี้ถูกพูดออกไป ไม่มีใครเชื่อแน่ แต่มันเกิดขึ้นกับเธอแล้ว
หลังจากอ่านทะเบียนสมรสแล้ว เธอพึ่งรู้ว่าชาย