บทที่ 7 เลือดเนื้อเชื้อไขของท่าน

นางมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ตุงหย้วนอย่างเคย แต่ว่าอยู่ในฝูหม่างเก๋อของเพ้ยหยุ่

นางเคยอยู่ที่นี่เมื่อตอนคืนที่แต่งงานเข้ามา น้อยครั้งนักที่จะได้มา แต่ความประทับใจในฝูหม่างเก๋อนั้นลึกซึ้ง

คนคอยดูและเพ้ยหยุ่อย่างจื่อชุ่ย ถือถ้วยยาต้มเดินเข้ามา

บทที่ 8 เลือดเย็น

/ วันที่สาม ร่างกายของมู่ชิงดีขึ้นหน่อย สามารถเดินไปไหนมาไหนได้

เพ้ยหยุ่ไม่กี่วันนี้อยู่ฝูหม่างเก๋อตลอด แต่น้อยมากที่จะย่างกายเข้ามาในห้องนอน วันนี้เขาเข้ามาในฝูหม่างเก๋อมู่ชิงเข้าไปถามอย่างระมัดระตำหนักอ๋อง “ท่านอ๋อง ข้ามาขอไปตลาดจี้เลือกผ้าสักกี่ผืน เพื่อเอามาทำเสื้อผ้า

บทที่ 9 นางเป็นหงส์

มู่หลิงหัวเราะจนน้ำตาเล็ดออกจากหางตา ดวงหน้าเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย “พี่สาวที่น่าสงสารของข้า ลูกของท่านถ้าจะนับว่าได้คลอดออกมา เกรงว่าคงจะไม่มีวาสนาเสียแล้ว​”

ตาของมู่ชิงยิ่งเบิ่งกว่าขึ้น ยังไม่ทันได้เปิดปากถาม มู่หลิงก็หัวล่อพูดต่อ “วันที่ท่านคลอด มาม่าซูก็โดนท่านอ๋องสั