บทที่ 38 ข้าไม่เคยรักใครนอกจากเจ้า

“แม้ว่าข้าจะจำผิดคนแต่ข้าก็ไม่เคยรักผิดคน คนที่ข้ารักตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้คือเด็กสาวที่คอยดูแลหยกชิงหลงแทนข้าคนนั้น เสด็จแม่เข้มงวดกับข้า เสด็จพ่อก็รู้สึกว่าข้าได้รับความลำบากตอนอยู่ที่เมืองชายแดนมันเป็นความลำบากที่ต้องเจอ พวกเขาคือพ่อแม่ของข้า แต่กลับไม่เคย

บทที่ 39 มู่ชิงคือคนของตุงเหลียว

เฟิ่งหมิงเล่ยล้มลง กำลังทหารที่พามาด้วยก็ไม่เหลือรอดเลยสักราย เพ้ยหยู่เดินมาหน้าเฟิ่งหมิงเล่ยและ มองด้วยสายตาหยิ่งผยอง “เฟิ่งหมิงเล่ย ยอมแพ้เสียเถอะชิงเอ๋อคือคนของตุงเหลียว ไม่ว่ามารดาของนางก่อนที่จะให้กำเนิดนางมาจากซีหมานหรือไม่ก็ตามก็เปลี่ยนไม่ได้หรอกว่าชิงเอ๋อ

บทที่ 40 ดวงตามู่หลิงเป็นฝีมือของข้า

สีหน้าของเหซิ่งซินเม้ยได้เปลี่ยนไปทันที เมื่อนางมาถึงก็ได้ยินแค่ว่ามู่ชิงได้ฟื้นคืนชีพ มู่หลิงอยู่ในค่ยกระทำการผิดสูญเสียดวงตาใบหน้าเสียโฉมและยังถูกขังคุกอีก กลับไม่เคยคิดมาก่อนว่าทุกอย่างมู่หลิงเป็นคนก่อขึ้น เหซิ่งซินเม้ยยกมือชี้ไปที่มู่ชิง ใบหน้าอ่อนโยนทันใ